W ostatniej dekadzie standardy Global Reporting Initiative (GRI) były powszechnie stosowanymi oraz najbardziej kompleksowymi wytycznymi w raportowaniu zrównoważonego rozwoju. Mimo że standardy GRI mają charakter dobrowolny, w Unii Europejskiej (UE) pomogły wielu firmom spełnić wymagania raportowania wynikające z Dyrektywy w sprawie sprawozdawczości niefinansowej (Non-Financial Reporting Directive – NFRD). Jednak wraz z wprowadzeniem obowiązkowych Europejskich Standardów Raportowania Zrównoważonego Rozwoju (European Sustainability Reporting Standards – ESRS), wynikających z Dyrektywy w sprawie sprawozdawczości dotyczącej zrównoważonego rozwoju (Corporate Sustainability Reporting Directive – CSRD), firmy w UE stoją przed wyzwaniem przejścia ze standardów GRI na ESRS. Przejście od dobrowolnych do obowiązkowych standardów raportowania stanowi istotne wyzwanie, ale jednocześnie otwiera nowe kierunki badań, takie jak ocena gotowości organizacji, analiza interoperacyjności standardów czy porównywalność wskaźników przed i po wdrożeniu. W tym kontekście przeanalizowano wczesne wdrożenie ESRS w dużej unijnej firmie, KGHM Polska Miedź S.A., zajmującej się wydobyciem i przetwórstwem surowców naturalnych. Celem badania było ustalenie, czy aktualne sprawozdanie firmy spełnia wymogi ESRS oraz w jaki sposób wcześniejsze raportowanie zgodne ze standardami GRI przyczyniło się do zgodności ujawnień i porównywalności wskaźników w obszarach: środowiskowym, społecznym i ładu korporacyjnego (environmental, social responsibility and corporate governance -ESG). Badanie wykazało, że mimo wcześniejszego raportowania zgodnie ze standardami GRI, KGHM napotyka trudności w pełnym dostosowaniu się do wymogów ESRS. Największe braki dotyczą obszaru środowiskowego. Wyzwania obejmują m.in. ograniczoną dostępność danych na temat zużycia energii i jej miksu oraz brak analiz pozwalających oszacować przewidywane skutki finansowe istotnych ryzyk fizycznych i ryzyk związanych z transformacją, jak również potencjalnych szans związanych ze zmianami klimatycznymi. Podobne trudności pojawiły się w ujawnieniach dotyczących potencjalnych skutków finansowych ryzyk i szans związanych z zanieczyszczeniem środowiska, zasobami wodnymi i morskimi, różnorodnością biologiczną, ekosystemami oraz gospodarką o obiegu zamkniętym. Wyniki badania wskazują, że wcześniejsze doświadczenia w stosowaniu standardów GRI znacząco ułatwiły przejście na ESRS. Obie ramy wykazują dużą kompatybilność, co pozwoliło spółce bazować na istniejących praktykach raportowania. Niemniej jednak porównywalność niektórych wskaźników była ograniczona z uwagi na różnice w poziomie szczegółowości danych oraz stosowanie różnych jednostek pomiaru. Podsumowując, chociaż standardy GRI i ESRS mają wiele wspólnych elementów, wdrożenie nowych wymagań ESRS stanowi wyzwanie dla polskich firm, takich jak KGHM. Szczególnie trudnym aspektem okazuje się raportowanie zgodnie z zasadą podwójnej istotności, która wymaga uwzględnienia zarówno wpływu organizacji na otoczenie, jak i skutków, jakie otoczenie wywiera na działalność firmy. Współautor: dr Łukasz Matuszak