Podczas wystąpienia wyjaśniono innowacje i dyfuzje innowacji oraz możliwości i ograniczenia dyfuzji innowacji na rynku nieruchomości. Podkreślono znaczenie innowacji proekologicznych i tych związanych z digitalizacją. Zidentyfikowane zostały kluczowe czynniki wpływające na skuteczność wprowadzania innowacji oraz przedstawienie wybranych praktyk w tym zakresie. Dokonano próby odpowiedzi na pytania o główne determinanty dyfuzji innowacji na rynkach nieruchomości, o powiązania pomiędzy rozwiązaniami proekologicznymi a digitalizacją rynku nieruchomości, o najlepsze praktyki w zakresie skutecznego wdrażania innowacji w sektorze nieruchomości. Dyfuzja innowacji na rynku nieruchomości jest uzależniona od kilku kluczowych czynników, takich jak zgodność z wartościami i potrzebami użytkowników, postrzegana przewaga, obserwowalność efektów oraz możliwość przetestowania nowych rozwiązań. Obserwowalność i dostępność informacji o innowacjach mają szczególnie istotne znaczenie w zwiększaniu tempa ich adopcji. Istnieją znaczące bariery ograniczające rozprzestrzenianie się innowacji, w tym wysokie koszty wdrożenia, złożoność technologii oraz brak odpowiednich regulacji lub zachęt ze strony państwa. Z kolei innowacje społeczne, takie jak budownictwo wspólnotowe, napotykają na bariery wynikające z norm i wartości kulturowych, które mogą wpływać na niską akceptację tych rozwiązań. Przykłady innowacji cyfrowych i proekologicznych pokazują, że otwarte podejście do innowacji, uwzględniające współpracę zewnętrznych partnerów i dostęp do ekosystemów innowacji, przyspiesza ich rozwój i wdrażanie. Współpraca międzysektorowa i platformy crowdfundingowe stają się kluczowymi narzędziami w dostarczaniu nowych rozwiązań, co sprzyja rozwojowi bardziej elastycznego i zrównoważonego rynku nieruchomości.