Zrównoważony rozwój to dziś jedno z najważniejszych haseł towarzyszących wielkim wydarzeniom sportowym. Organizatorzy obiecują igrzyska „zrównoważone” pod względem ekonomicznym, społecznym i środowiskowym. Ale czy rzeczywiście udaje się to osiągnąć? Najnowsze badania pokazują, że letnie igrzyska olimpijskie – choć największe i najbardziej prestiżowe wydarzenie sportowe na świecie – nie zawsze spełniają ten ambitny cel. Dlatego też w niniejszym badaniu przeanalizowano dziewięć miast-gospodarzy letnich igrzysk olimpijskich – od Barcelony 1992 do Paryża 2024 roku, oceniając je pod kątem trzech obszarów: środowiskowym, ekonomicznym i społecznym. Wykorzystano do tego metodę TOPSIS (Technique for Order Preference by Similarity to an Ideal Solution), która pozwoliła stworzyć rankingi miast-gospodarzy na podstawie wybranych zmiennych odnoszących się do ww. obszarów. W badaniu oszacowano kilka wariantów rankingów w zależności od zestawu przyjętych zmiennych w danym modelu. Wyniki pokazały, że miasta-gospodarze letnich igrzysk olimpijskich są wciąż dalekie od ideału pod względem poziomu zrównoważenia, który znacznie różni się między miastami. Świadczy to o tym, że mimo deklaracji organizatorów z ramienia miast-gospodarzy oraz Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, wciąż wiele pozostaje do zrobienia w tym obszarze. Badanie pokazuje, jak można oceniać wielkoformatowe i złożone projekty, takie jak igrzyska olimpijskie, za pomocą wielu różnych kryteriów jednocześnie. Jest to istotne z punktu widzenia lepszego planowania przyszłych tego typu wydarzeń. Podsumowując, potrzeba bardziej zdecydowanych działań by igrzyska naprawdę były ważną platformą promowania działań oraz innowacyjnych rozwiązań w nurcie zrównoważonego rozwoju—aby były przyjazne dla ludzi i planety przy zachowaniu zrównoważenia finansowego. To wyzwanie, ale też szansa na stworzenie lepszej przyszłości dla sportu i środowiska.