Duże zasoby ropy, gazu czy minerałów mogą być dla państwa źródłem wysokich dochodów. Nie zawsze jednak przekładają się na stabilny rozwój. Ceny surowców na światowych rynkach często gwałtownie rosną i spadają. Kiedy ceny są wysokie, do budżetu wpływa dużo pieniędzy. Gdy następuje spadek, dochody państwa szybko maleją, co może prowadzić do cięć wydatków, wzrostu zadłużenia i problemów gospodarczych. Tę trudną sytuację krajów silnie zależnych od surowców określa się często jako „klątwę surowcową”. Jednym ze sposobów ograniczania jej skutków jest tworzenie specjalnych państwowych funduszy. W okresach wysokich cen część dochodów ze sprzedaży surowców może być przekazywana na wydzielony rachunek lub inwestowana. Zgromadzone środki mogą później pomóc w finansowaniu wydatków publicznych w czasie spadku cen. Mogą też zostać przeznaczone na inwestycje lub zabezpieczenie potrzeb przyszłych pokoleń. W badaniu sprawdzono, co wiadomo o skuteczności takich rozwiązań. Przeanalizowano wcześniejsze publikacje dotyczące wpływu funduszy na stabilność gospodarki. Wyniki tych badań nie są całkowicie zgodne. W części z nich wykazano, że w krajach posiadających fundusze wahania wydatków publicznych, inflacji lub innych wskaźników gospodarczych były mniejsze. W innych nie stwierdzono wyraźnej poprawy. Z przeprowadzonych analiz wynika, że samo utworzenie funduszu nie wystarcza. Duże znaczenie mają jasne zasady wpłacania i wypłacania środków, przejrzystość decyzji, odpowiedzialne zarządzanie finansami publicznymi oraz jakość instytucji państwowych. W artykule wskazano 49 krajów silnie związanych z wydobyciem i eksportem surowców oraz 43 funkcjonujące w nich fundusze. Uporządkowano informacje o ich celach, sposobach inwestowania i zasadach działania. Dzięki temu powstała podstawa do dalszych badań nad tym, kiedy gromadzenie dochodów z surowców rzeczywiście pomaga ograniczać skutki kryzysów i zmian cen na światowych rynkach.