Pandemia COVID-19 wydaje się już odległym wspomnieniem, ale niektóre zmiany, które ze sobą przyniosła, pozostały z nami na dobre. Jedną z najbardziej trwałych jest upowszechnienie pracy zdalnej, które niesie ze sobą szereg konsekwencji – zarówno dla rynku pracy, ale też innych obszarów naszego życia w tym dla wyborów mieszkaniowych jakie podejmujemy. Z jednej strony, efektywna praca zdalna wymaga odpowiednich warunków – przestronnego mieszkania z wydzielonym miejscem do pracy, dobrego Internetu i spokojnego otoczenia. Z drugiej, gdy nie musimy codziennie dojeżdżać do biura, otwierają się przed nami nowe możliwości lokalizacyjne. Możemy zamieszkać z dala od zatłoczonych centrów miast, w spokojniejszych dzielnicach podmiejskich czy nawet na wsi, nie rezygnując przy tym z dobrze płatnej pracy w metropolii. Te możliwości rodzą fundamentalne pytanie: czy praca zdalna może stać się kluczowym czynnikiem wzmagającym suburbanizację? Czy czeka nas exodus z miast, które staną się wyłącznie miejscem świadczenia usług, z bardzo niewielką liczbą stałych mieszkańców? Aby odpowiedzieć na te pytania, zaproponowałem teoretyczny model strukturyzujący proces relokacji mieszkaniowej. Model ten umiejscawia możliwość pracy zdalnej w dwuetapowym procesie decyzyjnym: najpierw pojawia się bodziec wywołujący chęć przeprowadzki (w tym przypadku – możliwość pracy zdalnej), a następnie rozpoczyna się proces poszukiwania nowego miejsca zamieszkania, który może ale nie musi, zakończyć się przeprowadzką. Wstępne badania przeprowadzone wśród ponad 600 polskich pracowników biurowych z dużych miast pokazują, że możliwość pracy zdalnej istotnie wpływa na decyzje relokacyjne. Osoby preferujące pracę zdalną są trzykrotnie bardziej skłonne rozważać przeprowadzkę na przedmieścia. Szczególnie istotne okazało się oszczędzanie czasu dzięki eliminacji dojazdów – ci, którzy wykorzystują zaoszczędzony czas na dodatkową pracę, wykazują jeszcze większą skłonność do przeprowadzki. Czy miasta naprawdę się wyludnią? Odpowiedź nie jest jednoznaczna, ale jedno jest pewne – preferencje mieszkaniowe ulegają istotnym zmianom.