Przedsiębiorcy często sprzedają towary i usługi innym przedsiębiorcom oczekując zapłaty w późniejszym terminie. Udzielając tak zwanego kredytu kupieckiego sprzedawca nie ma jednak pewności, że dostanie pieniądze w uzgodnionym z nabywcą momencie. Kupujący bowiem często nie płaci na czas, co utrudnia funkcjonowanie sprzedawcy. W takim wypadku sprzedawcy może brakować pieniędzy na przykład na zapłatę wynagrodzeń pracownikom lub podatków. Rząd próbuje przeciwdziałać takim sytuacjom, ale narzędzia, które wykorzystuje nie zawsze są skuteczne. Za przykład narzędzia, które miało służyć rozwiązaniu problemu przeterminowanych płatności, można uznać obowiązujące w latach 2013-2015 w Polsce przepisy podatkowe. Z tych przepisów wynikało, że ci, którzy za dokonane zakupy nie płacą w uzgodnionym terminie, nie mogą takich zakupów uznać za koszty podatkowe. Oznacza to, że nieuczciwi kupujący powinni płacić wyższe podatki. W artykule została oceniona skuteczność opisanych przepisów. Udało się ustalić, że obowiązujące w latach 2013-2015 przepisy spowodowały zmniejszenie skali problemu. We wspomnianych latach średni okres przeterminowania płatności za zakupione towary i usługi skrócił się w porównaniu do okresu kiedy te przepisy nie obowiązywały, czyli w porównaniu do okresu przed 2013 r. i po 2015 r. Z artykułu wynika również, że ci którzy mimo wszystko nie płacili w terminie, musieli płacić wyższe podatki. Przedstawione w artykule wnioski pozwalają twierdzić, że obowiązujące w latach 2013-2015 przepisy były skutecznym narzędziem ograniczania nieuczciwych praktyk przedsiębiorców, polegających na wydłużaniu terminów płatności wobec ich kontrahentów.