Celem badania było udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie: Jakie działania ograniczające materialny ślad indywidualnej konsumpcji są skłonni podjąć konsumenci z pokolenia X, tj. urodzenia w latach 1965-1979. Trzeba w tym miejscu wyjaśnić podwójne znaczenie terminu „konsumpcja”. Z jednej strony oznacza on proces zaspokajania potrzeb, z drugiej – proces kupowania. Z ekonomicznego punktu widzenia znaczenie mają oba, ale w szczególności istotne jest nabywanie dóbr, szczególnie nowych, ponieważ determinuje ono poziom Produktu Krajowego Brutto. Nabywanie nowych rzeczy powoduje jednak niekorzystne implikacje środowiskowe, ponieważ wytworzenie owych dóbr wymaga zużycia surowców. Powstaje zatem pytanie z czego konsumenci byliby skłonni zrezygnować mając na względzie troskę o środowisko. Na podstawie wyników przeprowadzonego badania można stwierdzić, że biorąc pod uwagę osiem grup produktów i usług, tylko w trzech przypadkach konsumenci wyrazili skłonność do redukcji ze względów środowiskowych. Są to: ograniczenie kupowania żywności i jej marnotrawstwa, redukcja kupowania nowej odzieży oraz co-housing, czyli współużytkowanie pewnych części powierzchni mieszkania i najbliższego otoczenia, takich jak ogród lub przestrzeń rekreacyjna. Nie są natomiast skłonni z tych samych względów ograniczać konsumpcji w zakresie posiadanych środków transportu, podróżowania, zużycia mediów (gdzie decydująca motywacja może mieć charakter ekonomiczny), kupowania nowych mebli oraz wydłużenia czasu użytkowania sprzętów domowych. Przyczyny takiego stanu rzeczy mogą być bardzo złożone, przy czym za szczególnie istotne można uznać korzyści uzyskiwane przez konsumentów. W przypadku żywności, której większość marnowana jest w gospodarstwach domowych, efektem może być z jednej strony ograniczenie wydatków, z drugiej – zmniejszenie poczucia winy, powodowane przez wyrzucanie żywności. W przypadku odzieży decydującym czynnikiem może być korzystniejsza relacja ceny do jakości w przypadku odzieży używanej, jej duża dostępność oraz coraz większa społeczna akceptacja kupowania odzieży używanej. Jeśli chodzi o co-housing, to skłonność do takiego sposobu organizacji miejsca zamieszkania może wynikać z obserwacji tegoż w przypadku rodziców osób z pokolenia X. Często pozostają oni na starość w jednoosobowych gospodarstwach domowych przy jednoczesnym braku systemowego wsparcia ze strony państwa lub samorządu lokalnego, co oznacza przeniesienie obowiązku opieki na dzieci. Jest możliwe, że reprezentanci pokolenia X traktują co-housing jako częściowe rozwiązanie problemu własnej starości.