Artykuł „Strategie dekoncentracji jako narzędzia zapobiegania gentryfikacji w ocenie mieszkańców miejscowości turystycznych” analizuje, jak mieszkańcy różnych miejscowości turystycznych postrzegają działania lokalnych władz mające na celu regulację ruchu turystycznego, czyli strategie dekoncentracji. Badanie pokazuje, że nie wszyscy mieszkańcy są entuzjastycznie nastawieni do tych strategii, a ich opinie zależą od wielu czynników. Mieszkańcy mniejszych miejscowości generalnie mają bardziej pozytywny stosunek do turystów, ponieważ wiążą z nimi nadzieje na poprawę ekonomiczną. Często uważają, że turyści przyczyniają się do rozwoju ich regionu. Mieszkańcy dużych miast, takich jak Kraków i Trójmiasto, często postrzegają turystów jako uciążliwość. Zwracają uwagę na negatywne skutki overtourism, takie jak zatłoczenie, hałas i wzrost cen. Strategie dekoncentracji nie zawsze spotykają się z aprobatą. Niektórzy mieszkańcy dużych miast wolą, aby turyści koncentrowali się w określonych miejscach, co daje im możliwość unikania tłumów i korzystania z mniej zatłoczonych obszarów. Poczucie bezpieczeństwa również wpływa na postawy. Mieszkańcy mogą uważać, że skupienie turystów w znanych miejscach ułatwia patrolowanie i zapewnia większe bezpieczeństwo. Badanie podkreśla, że ważne jest uwzględnianie opinii mieszkańców przy planowaniu i wdrażaniu strategii zarządzania turystyką. Konsultacje społeczne są kluczowe dla zrównoważonego rozwoju turystyki na poziomie lokalnym. Badanie wykazało, że zarówno duże, jak i małe miejscowości odczuwają skutki napływu turystów, choć w różny sposób. W mniejszych miejscowościach nawet niewielki wzrost liczby turystów może być bardziej odczuwalny. Podsumowując, artykuł pokazuje złożoność problematyki zarządzania ruchem turystycznym i podkreśla, że skuteczne strategie muszą uwzględniać różnorodne perspektywy i potrzeby mieszkańców.