Paradoksalne przywództwo dla zrównoważonego zarządzania kapitałem ludzkim W coraz bardziej złożonym, globalnym i szybko zmieniającym się świecie, przed jednostkami i zespołami stawiane są stale konkurencyjne wymagania w kontekście funkcjonowania organizacji. Menedżerowie zmagają się z napięciami pomiędzy celami indywidualnymi i zbiorowymi, specjalizacją i dywersyfikacją, realizacją celów długoterminowych związanych z wdrażaniem innowacji i celów społecznych przy jednoczesnej realizacji bieżących wyników finansowych, itp. W zarządzaniu kapitałem ludzkim muszą wykazywać się m.in. równym i konsekwentnym traktowaniem podwładnych, ale uwzględniając ich indywidualne potrzeby. Muszą także zachować kontrolę poprzez egzekwowanie procedur organizacyjnych, pozostawiając jednocześnie pracownikom pewną swobodę. Umiejętność pogodzenia tak sprzecznych celów jest kluczowa dla skutecznego zarządzania ludźmi. Paradoksalne zachowaniu lidera (paradoxical leader behaviors – PLB) oparte na filozofii yin-yang są jednocześnie podporządkowane organizacji i indywidualnym celom lidera. Te dwie strony zachowań współistnieją, zależą od siebie i uzupełniają się, aby wspólnie wspierać skuteczność lidera w zarządzaniu ludźmi. Podejście do zarządzania oparte na paradoksach może pomóc CEO (Chief Executive Officer) lepiej zrozumieć, jak radzić sobie z rosnącą niepewnością wynikającą z rosnącej zmienności otoczenia i konkurencyjnych możliwości menedżerskich. Dlatego prawidłowe funkcjonowanie wśród paradoksów staje się coraz ważniejszą umiejętnością liderów na różnych poziomach organizacyjnych. Osoby „wyposażone” w paradoksalny sposób myślenia wypracowują nowe podejście do skutecznego radzenia sobie z napięciami i zarządzania nimi. Paradoksalni liderzy, wykazując zachowania skupione zarówno na kontroli, jak i na autonomii, mogą stworzyć środowisko pracy, które sprzyja doświadczeniom mistrzostwa. Podkreślając wysokie wymagania zawodowe i utrzymując kontrolę nad podejmowaniem decyzji, paradoksalni liderzy tworzą dobrze zorganizowane środowisko pracy. Pomaga to podwładnym zrozumieć cele zawodowe, normy i ograniczenia, co jest korzystne dla osiągnięcia pożądanej wydajności w pracy. Jednocześnie paradoksalni liderzy budują przyjazne środowisko pracy, zapewniając autonomię i elastyczność. Wspiera to pracowników w eksperymentowaniu z oryginalnymi rozwiązaniami, wzmacnia motywację wewnętrzną i zachęca do twórczych zachowań, które sprzyjają nowym pomysłom. Paradoksalne przywództwo może zatem stanowić istotne wsparcie dla strategii nastawionych na zrównoważony rozwój.