Ostatnie wydarzenia, w tym postępy technologiczne i kryzys pandemii przyspieszyły przejście na pracę zdalną, czyniąc ją coraz bardziej integralną częścią rynku pracy. W miarę wzrostu liczby pracowników zdalnych pojawia się pytanie, czy firmy stają się bardziej świadome związanych z tym wyzwań. Czy nierówności na rynku pracy są pogłębiane przez różne warunki pracy? Czy pracodawcy mogą sprostać specyficznym obawom i potrzebom pracowników zdalnych, zwłaszcza w odniesieniu do ich postrzeganej niższej produktywności? Niniejsze badanie ma na celu rzucenie światła na te pytania, analizując rolę tych ryzyk i potrzeb we wpływie na produktywność. Poprzez krytyczną analizę badań koncentrujących się na produktywności w środowiskach pracy zdalnej, zidentyfikowaliśmy cztery kategorie potrzeb, które bezpośrednio lub pośrednio wpływają na produktywność. Opracowaliśmy model badawczy, który rozróżnia bezpośrednie i pośrednie efekty tych potrzeb na samorejestrowaną produktywność, uznawaną w literaturze za ważny determinant produktywności. Model ten stanowił podstawę naszej analizy ankiety wypełnionej przez 500 uczestników. Wyniki sugerują, że potrzeby mają nie tylko bezpośredni wpływ na postrzeganą produktywność, ale także pełnią rolę mediatora. Biorąc pod uwagę znaczną liczbę osób doświadczających badanych problemów oraz ich niższą postrzeganą produktywność w środowiskach pracy zdalnej, proponujemy następujące zalecenia: Firmy powinny zająć się czterema zestawami potrzeb specyficznych dla pracy zdalnej. Poprawa komunikacji wewnętrznej oraz wprowadzenie zmian, takich jak wzmocnienie roli związków zawodowych – które dysponują narzędziami niezbędnymi do samodzielnego identyfikowania specyficznych potrzeb pracowników – może być korzystna. Współpracując między firmami, można opracować bardziej skuteczne odpowiedzi na specyficzne potrzeby pracowników zdalnych, nie tylko zwiększając produktywność pracowników, ale także redukując pojawiające się nierówności na rynku pracy. Współautorki: Anna Horodecka SGH, Jagoda Stocha