Głównym problemem poruszonym w niniejszym badaniu jest określenie mechanizmów, za pomocą których przedsiębiorstwa wielonarodowe (MNE) mogą ustanowić i utrzymać płynny przepływ inicjatyw zrównoważonego rozwoju w swoich łańcuchach wartości na poziomie międzynarodowym. Jednym z proponowanych rozwiązań, które może wzmocnić strategię zrównoważonego rozwoju, jest identyfikacja relacji między centralą (HQ) a zagranicznymi oddziałami (FS), co może wpłynąć na proces przyjmowania lub wdrażania praktyk zrównoważonego rozwoju. Celem głównym jest zatem określenie czynników sprzyjających lub hamujących zrównoważone praktyki w hierarchii organizacyjnej oraz zidentyfikowanie relacji między centralą a oddziałami zagranicznymi, które mogą mieć wpływ na strategie wdrażania praktyk z zakresu Środowiska, Społecznej Odpowiedzialności lub Ładu Korporacyjnego (ESG) na arenie międzynarodowej. W oparciu o argumenty przedstawione w krytycznym przeglądzie literatury, autorzy proponują metodę badań jakościowych zilustrowaną na przykładzie studium przypadku. W wyniku analizy ustalono, że zarówno twarda, jak i miękka siła organizacyjna może być odpowiednia, w zależności od poziomu zaangażowania i uczestnictwa interesariuszy. Wysoka integracja globalna i wysoka elastyczność lokalna umożliwiają MNE wdrożenie ograniczonej liczby inicjatyw zrównoważonego rozwoju lub ich rozszerzenie, w zależności od przyjętej struktury, bardziej hierarchicznej lub heterarchicznej. Zjawisko dualizmu instytucjonalnego pozwala MNE na dostosowywanie, selekcję i modyfikację działań, co umożliwia skuteczne poruszanie się w zróżnicowanych środowiskach instytucjonalnych. Poprzez niniejsze badanie autorzy wnoszą wkład do rosnącego zasobu literatury dotyczącej zrównoważonych praktyk biznesowych w ramach MNE, oferując cenne wnioski dla środowisk akademickich oraz praktyków zainteresowanych rozwojem zrównoważonych działań w globalnych strukturach organizacyjnych. Współautorka: prof. dr hab. Barbara Jankowska