Rosnąca świadomość konsumentów dotycząca bezpieczeństwa żywności wskazuje na potrzebę wdrożenia systemu, który zapewni im dostęp do wiarygodnych informacji o produktach, w tym ich składzie, miejscu i warunkach produkcji oraz transportu. Funkcja komunikacyjna opakowań jednostkowych żywności nie spełnia wszystkich tych oczekiwań. Jednym z głównych powodów jest ograniczona powierzchnia opakowania, która limituje ilość informacji, które mogą być na nim umieszczone. Informacje na opakowaniach są często prezentowane w ikonicznej, skróconej formie, która bywa myląca lub po prostu niezrozumiała dla konsumenta. Z kolei liniowy kod kreskowy EAN (i powiązany z nim numer GTIN), używany do tej pory, przyczynił się co prawda do rozwoju sprzedaży samoobsługowej poprzez identyfikację towarów, ale jego pojemność jest ograniczona. Dlatego jako alternatywne rozwiązanie rozważa się kody 2D, powszechnie znane jako kody QR (Quick Response). Dzięki kodom QR konsument może sprawdzić takie informacje jak data przydatności do spożycia, numer partii/seryjny, odwiedzić stronę internetową producenta w celu uzyskania informacji o składnikach i ewentualnych alergenach, a także o stosowanych procesach produkcyjnych. Kod QR ma wiele atrybutów, w tym wysoką pojemność, zdolność do korygowania błędów nawet w przypadku znacznego uszkodzenia kodu oraz niezawodność w rozpoznawaniu. Stosowany do bezpośredniego etykietowania wyrobów lub nadruku na powierzchnię opakowania, może być szeroko wykorzystywany do oznakowania produktów spożywczych. Wśród różnych technologii komunikacji mobilnej, kody QR zyskały również dużą popularność w reklamie mobilnej. Są one używane w reklamach, na przykład w mediach drukowanych i reklamie zewnętrznej, aby przekierować użytkownika do dodatkowych źródeł informacji (np. strony internetowej URL). Stanowią kolejny kanał komunikacji z klientem, którego skuteczność zależy od akceptacji konsumenta. W artykule zebrano i przeanalizowano wyniki kilkunastu badań dotyczących postaw konsumentów żywności wobec kodów QR. Okazało się, że większą skłonność do skanowania kodów QR mają ci konsumenci, którzy są zaangażowani, innowacyjni i motywowani wartościami środowiskowymi. Konsumenci w zamian za trud użycia kodu, oczekują również korzyści ekonomicznych, takich jak rabat czy nagroda. O ile okres pandemii wpłynął na stygmatyzację osób skłonnych do korzystania z kodów QR jako tych przejawiających lęk przed zakażeniem COVID-19, o tyle obecnie tę cechę przypisuje się raczej niepewności podczas nabywania nieznanych, nowych produktów. Wyniki badań wskazują, że motywację do skorzystania z QR kodów tworzy kontekst sytuacyjny – ekspozycja i wartości estetyczne kodu – im bardziej kod się podoba, tym większa skłonność do jego użycia. W miarę jak rośnie zapotrzebowanie konsumentów na przejrzystość i szczegółowe informacje o produktach, kody QR stanowią obiecujące rozwiązanie, które pozwala wypełnić lukę informacyjną i poprawić doświadczenie zakupowe.