Prezentacja dotyczy strategii adaptacji instytucji kultury, mających na celu zapewnienie inkluzywności i realizację celów zrównoważonego rozwoju. Prezentacja podkreśla, że strategia adaptacji pozwala na zachowanie ciągłości procesów i struktur, jednocześnie wprowadzając istotne zmiany przystosowawcze, co jest szczególnie istotne w dynamicznym i przewidywalnym otoczeniu. W kontekście kultury, adaptacja oznacza dostosowanie się do wymogów Ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, co obliguje instytucje do zapewnienia dostępności do dziedzictwa kulturowego. W rezultacie, adaptacja obiektów kultury przejawia się w czterech głównych obszarach: • Dostępność architektoniczna. • Dostępność cyfrowa w obiektach. • Dostępność informacyjno-komunikacyjna. • Dostęp alternatywny w postaci wsparcia technologicznego. W sferze cyfrowej, adaptacja oznacza udostępnianie oferty kulturalnej poprzez interaktywne zwiedzanie wirtualne, cyfrowe oglądanie dzieł, dostarczanie informacji w aktywnej formie (storytelling, real time marketing) oraz wsparcie technologiczne (słuchawki, szkła, filmy, odpowiednie zapisy graficzne). Przykładem adaptacji w praktyce jest tworzenie sieci instytucji, takich jak platforma współpracy amerykańskich organizacji historycznych „Made By Us”, oraz cyfryzacja zasobów, realizowana m.in. przez platformę EUROPEANA. Skuteczna strategia adaptacji i zapewnienie inkluzywności wymaga zapewnienia różnym grupom odbiorców dostępu do dziedzictwa kultury, zgodnie z zasadami Tidena: • Prowokowanie widza, wzbudzanie ciekawości i pobudzanie do refleksji. • Odnoszenie się do faktów z codziennego życia odbiorców. • Ujawnianie głównej koncepcji poprzez nietypowy punkt widzenia. • Podkreślenie, że elementy ekspozycji odnoszą się do głównego tematu. • Używanie elementów pomocniczych w komunikacji. • Dostosowanie interpretacji do grup docelowych.