Wpływ kryzysów energetycznych na transport lotniczy Badanie to poświęcone jest analizie wpływu kryzysów energetycznych na działalność transportu lotniczego w latach 1967–2020. Głównym celem pracy jest zbadanie, czy wrażliwość i odporność tego sektora na szoki energetyczne zmieniły się w czasie. W badaniach uwzględniono dane globalne dotyczące liczby przewoźników lotniczych, floty oraz oferowanych miejsc, a także zmiany podaży spowodowane wahaniami cen ropy naftowej i kryzysami energetycznymi. Transport lotniczy jest silnie zależny od cen paliw, które stanowią istotny składnik jego kosztów. Można zatem oczekiwać, że rynek ten jest podatny na wahania cen ropy. Jednak wyniki badań wskazują, że mimo tej zależności, transport lotniczy wykazał odporność na szoki energetyczne. Odporność ta różniła się w zależności od regionów, przewoźników oraz warunków społeczno-ekonomicznych. Ważnym wnioskiem z badań jest fakt, że transport lotniczy zdołał się dostosować do trudnych warunków poprzez zwiększenie efektywności paliwowej, wdrażanie nowych technologii oraz restrukturyzację działalności operacyjnej. Praktyka przerzucania kosztów wzrostu cen paliw na pasażerów okazała się mniej skuteczna niż inwestowanie w innowacje i reorganizację działalności. Przykładem odporności tego sektora była jego reakcja na pandemię COVID-19. Mimo znacznego szoku ekonomicznego i ograniczeń regulacyjnych ruch lotniczy stosunkowo szybko powrócił do stabilności. Potwierdza to, że rynek transportu lotniczego jest w stanie absorbować kryzysy i rozwijać się w dłuższej perspektywie. Podsumowując, wyniki analizy wskazują, że transport lotniczy stał się bardziej odporny na kryzysy energetyczne, co świadczy o jego adaptacyjności i dążeniu do długoterminowego wzrostu w zmiennym otoczeniu gospodarczym.