Zastosowanie technologii rozszerzonej rzeczywistości (AR) w muzeach pozytywnie wpływa na doświadczenia odwiedzających, przyciągając ich uwagę i zwiększając ich zaangażowanie dzięki interaktywnym metodom prezentacji. AR wspomaga również uczenie się i nabywanie kompetencji kulturowych. Rozszerzona rzeczywistość może być wykorzystywana również w celu adaptacji ekspozycji do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w turystyce, a także do badań archeologicznych czy prac konserwatorskich. Rozwiązania AR wzbogacające ekspozycje muzealne powinny być projektowane i wdrażane przez interdyscyplinarne zespoły specjalistów oraz muzealników i testowane pod względem doświadczeń zwiedzającego (testy UX). Konieczne jest zachowanie proporcji pomiędzy interaktywnością i pasywnością zastosowanych rozwiązań AR, tak, aby narzędzia te motywowały do poszerzania wiedzy, a nie odwracały uwagi od eksponatów. AR w muzeach może przybierać różne formy, są to wyświetlacze montowane na głowie (np. okulary AR), przenośne/mobilne (np. smartfony czy tablety) oraz przestrzenne, takie jak ekrany, projekcje czy nawet obrazy holograficzne w miejscu ekspozycji. Formą preferowaną przez młodych ludzi są aplikacje mobilne, pozwalające podczas zwiedzania muzeum używać osobistych urządzeń. Udane aplikacje muzealne zapraszają publiczność do zaangażowania w oglądanie ekspozycji oraz poruszania się po przestrzeni, w sposób, który łączy naukę z przyjemnością, zamiast stale skupiać uwagę zwiedzających na ekranach ich smartfonów. Zastosowanie rozszerzonej rzeczywistości w muzeum wymaga nakładów budżetowych i czasowych, a także wiąże się ze stałym wysiłkiem utrzymywania i aktualizowania elementów AR, tak, żeby były sprawne technicznie i odpowiadały współczesnym wymogom. W przypadku wykorzystywania aplikacji AR, zwiedzającym należy zapewnić dostęp do internetu oraz możliwość naładowania urządzeń mobilnych.